تحلیل روند دید افقی درجنوب غرب ایران بین سال های 2020-1998

نوع مقاله : مقاله کامل

نویسندگان

1 استاد آب و هوا شناسی – دانشکده برنامه ریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

2 سازمان هواشناسی کشور؛ اداره کل هواشناسی آذربایجان شرقی

3 دانشجوی دکترای آب و هواشناسی, گروه آب و شناسی, دانشکده برنامه ریزی و علوم محیطی,دانشگاه تبریز

چکیده

قابلیت دید یعنی توانایی مشاهده دورترین فاصله از یک جسم سیاه است که در برابر افق آسمان قرار دارد. قرار گرفتن شمال غرب ایران در منتهی‌الیه حوضه جریان بادهای گردوغبارزای معروف به باد شمال که گردوغبارهای بیابان‌های سوریه و عراق را به جنوب غرب ایران منتشر می‌کنند باعث کاهش مکرر دید افقی در این منطقه می‌شوند. هدف پژوهش حاضر این است که با استفاده از داده‌های دید افقی، مقادیر میانگین عمق اپتیکی آئروسل و محاسبه ضریب خاموشی روند تغییرات دید افقی در این مناطق بررسی و مطالعه شود. داده‌های به‌کاررفته در تحقیق حاضر، شامل داده‌های روزانه دید افقی ایستگاه‌های سینوپتیک استان‌های ایلام، خوزستان، چهارمحال بختیاری، کهگیلویه و بویراحمد و لرستان در بازه زمانی 1998 تا 2020 است. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌های دید افقی از روش آماری Ridit استفاده گردید. افق دید در ایستگاه‌های موردمطالعه در پنج دسته گروه‌بندی شد و فراوانی هر دسته مشخص گردید و مقدار Ridit و ضریب خاموشی محاسبه شد. سپس نمودارها و نقشه‌های مربوطه ترسیم گردید. همچنین نوسانات میانگین AOD ماهانه در دوره آماری موردمطالعه در موقعیت جغرافیایی ایستگاه‌های هواشناسی محاسبه گردید. مقایسه نمودارهای ایستگاه‌های موردمطالعه مشخص می‌کند که به‌غیراز ایستگاه‌های یاسوج، مسجدسلیمان، الیگودرز، دهلران و خرم‌آباد در همه ایستگاه‌ها منطقه موردمطالعه افق دید کاهش می‌یابد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Analysis of horizontal visibility trends in southwestern Iran between 1998-2020

نویسندگان [English]

  • BEHROOZ SARISARRAF 1
  • Gholam Hasan Mohammadi 2
  • Mohammad Yazdani 3
1 Professor of Climatology, Department of Climatology, Faculty of Plnning and Environmental Sciences, Tabriz University, Tabriz, Iran
2 I. R. of Iran Meteorological Organization, East Azerbaijan province central Bureau of meteorology
3 Ph.D. student of Climatology, Department of Climatology, Faculty of Plnning and Environmental Sciences, Tabriz University
چکیده [English]

Vision usually refers to the horizontal distance at which the contrast between a target and its sky background is equal to the threshold of the human eye. In an atmosphere that is standard and without pollution, visibility often varies in the range of 145-225 kms. However, in polluted places, atmospheric visibility is reduced by air pollutants through the dispersion and absorption of fine particles and gases in the atmosphere. In some highly polluted areas, the horizontal visibility can be as low as one kilometer. Due to the adverse effects of air pollution on human life, horizontal visibility has been one of the main concerns in air pollution and climatology studies. The trend of changes in horizontal vision as well as the effects of air pollution on the vision process has attracted the attention of all researchers. The results of many studies have also shown that horizontal vision has a negative correlation with public health, especially in developing countries. One study also found that horizontal vision was associated with an increase in deaths and cardiovascular disease in Shanghai, China. One of the effective climatic phenomena in horizontal view is dust. This meteorological-environmental phenomenon is called a mass of fine dust particles and sometimes smoke emitted into the atmosphere, which increases aerosols and reduces horizontal visibility. The location of southwestern Iran at the top of the basin of dusty winds known as the north wind, which spread dust from the deserts of Syria and Iraq to southwestern Iran, frequently reduces the horizontal visibility in these areas. The aim of this study is to use horizontal vision data, mean values of aerosol optical depth and atmospheric extinction coefficient to study the trend of horizontal vision changes in southwestern Iran between 2000-2020; Therefore, by reviewing the available resources in this field, it is clear that relatively limited methods have been used to study and analyze the process of horizontal vision, among which Ridit analysis is the most widely used and efficient method in this field.Given the importance of the issue, the need for such a study in this area becomes apparent.

The study area is southwestern Iran, which includes the political boundaries of the provinces of Khuzestan, Ilam, Lorestan, Chaharmahal and Bakhtiari, Kohkiluyeh and Boyer-Ahmad. The highest point of this region with an altitude of 4283 meters is located along the northwest-southeast, which is part of the Zagros folds, while the lowest point with a height of -105 is located in the southwest of this region, which (leads to) stretches the Persian Gulf. Also, the area of the study area is 28199 / 42 square kilometers. The data consists of two different types of climatic data, including observational data from meteorological stations and satellite data. Observational data are daily horizontal data of synoptic stations in Ilam, Khuzestan, Chaharmahal Bakhtiari, Kohgiluyeh, Boyer-Ahmad and Lorestan provinces in the period 1998 to 2020. This information is often reported at three-hour intervals. Ridit statistical technique was used to study the horizontal vision trend. Ridit analysis is a useful statistical technique that is widely used in trend study. Ridit indicates the possibility that observation of vision over a period of time is better than distribution of reference vision. Aerosol optical depth index (AOD) and extinction coefficient were also used. Because the aerosol optical depth (AOD) is one of the important parameters in the study of dust and affects the horizontal viewing process. Also, the amount of optical depth can vary with the density of the number of aerosols and the properties of those particles.

First, the frequency value of each horizon floor was determined and then the annual Ridit value was calculated for each of the stations studied and the relevant graphs were drawn. By studying the Ridit diagrams of the studied stations, it is clear that in Masjed-e-Soliman, Aligudarz, Dehloran, Khorramabad and Yasuj horizons, the horizon is increasing. Also, in these stations, the trend line is below the reference line until 2009, but from 2009 to 2020, the trend line is above the reference line. But in Shahrekord, Koohrang, Ilam, Do Gonbadan, Boroujerd, Borujen, Ramhormoz, Omidieh, Dezful, Bandar Mahshahr, Bostan, Ahvaz and Abadan stations, the horizontal visibility is decreasing. While in Ilam stations and two domes, there is no change in horizontal vision in the studied years. AOD diagram of the studied stations shows that in Ahvaz, Abadan, Borujen, Boroujerd, Bostan, Dezful, Do Gonbadan, Ilam, Bandar Mahshahr, Koohrang, Omidieh, Ramhormoz and Shahrekord stations, the amount of aerosols is increasing. Unlike 13 previous stations in Aligudarz, Dehloran, Khorramabad and Masjed Soleiman stations, the amount of aerosol has a decreasing trend. By examining and comparing the blackout coefficient diagrams in the studied stations, it was found that the blackout coefficient values decrease in Masjed Soleiman, Aligudarz, Dehloran, Yasuj and Khorramabad stations. But in the next 13 stations of the study area, the rate of blackout increases. After reviewing and studying the Ridit values, the aerosol optical depth index and calculating the extinction coefficient to determine the condition of the horizon in southwestern Iran Horizon was classified into five quality groups: very good, good, medium, bad and very bad.

In this study, the trend of horizon vision changes based on daily horizontal data of 18 synoptic stations in southwestern Iran, the amount of AOD changes based on Modis satellite data and also by calculating the extinction coefficient in the mentioned stations were studied. The results showed that in Masjed-e-Soleiman, Aligudarz, Dehloran, Khorramabad and Yasuj stations, in the studied years, instead of decreasing the horizontal vision, we are facing a situation of improving the horizontal vision. While in Shahrekord, Koohrang, Ilam, Do Gonbadan, Boroujerd, Borujen, Ramhormoz, Omidieh, Dezful, Mahshahr, Bostan, Ahvaz and Abadan stations, the horizontal visibility is decreasing. And in these stations, we are faced with a decrease in horizontal visibility, with the difference that this decrease in Bostan, Bandar Mahshahr, Koohrang, Omidieh and Boroujerd stations has a sharp trend and compared to Ahvaz, Abadan, Borujen, Shahrekord, Ramhormoz and Dezful stations have worse conditions. Also, in Ilam and Do Gonbad stations, no change in the horizontal visibility status was observed in the studied years. AOD study in the studied stations showed that in Ahvaz, Abadan, Borujen, Boroujerd, Bostan, Dezful, Do Gonbadan, Ilam, Bandar Mahshahr, Koohrang, Omidieh, Ramhormoz and Shahrekord stations, the amount of aerosol increases. While in other stations, AOD decreases, which indicates an increase in horizontal visibility in these areas. Also, in Masjed-e-Soliman, Aligudarz, Dehloran, Yasuj and Khorramabad stations, the values of the extinction coefficient are reduced. This indicates that in these areas, the horizontal visibility conditions are better than other stations. But in other stations, the values of the blackout coefficient increase and show that in these areas the horizontal visibility is not in the desired condition; Therefore, it can be concluded that in general, in the southwest of Iran, the horizontal visibility trend is decreasing. It is also suggested that this statistical technique be used in other parts of the country to better determine its efficiency.

کلیدواژه‌ها [English]

  • horizontal visibility
  • Trend analysis
  • Ridit
  • AOD
  • southwestern Iran
  1. آرامی، س. ع. اونق، م. محمدیان بهبهانی، ع. اکبری، م. و زراسوندی، ع.(1397). تحلیل مطالعات مخاطره گردوغبار در جنوب غرب ایران در دوره 22 ساله (2017-1996)، نشریه تحلیل فضایی مخاطرات محیطی، سال پنجم، شماره 1، صص 66-39.
  2. - ارجمند م. سرگزی، ح. و راشکی، ع. (1397). پایش زمانی و مکانی پدیده گردوغبار با استفاده از داده‌های ماهواره‌ای در جنوب شرق ایران، با تأکید بر منطقه جازموریان. فصلنامه علمی - پژوهشی اطلاعات جغرافیایی. دوره 27، شماره 106.
  3. - باغی، م. راشکی، ع. و محمودی قرائی، م. ح. (1399). بررسی خصوصیات شیمیایی و کانی‌شناسی گرد و غبار ورودی به شمال شرق ایران و پتانسیل بیماری‌زایی آن. جغرافیا و مخاطرات محیطی، 9(1)، 153-139.‎
  4. - ثابت‌قدم، س. احمدی گیوی، ف. و گلستانی، ی. (1394). کاربست روش پردازش رقمی تصویر در تعیین ضریب خاموشی جو شهری تهران، نشریه ژئوفیزیک ایران، جلد 9، شماره 2، صص 51-40.
  5. - ثابت‌قدم، س. احمدی گیوی، ف. و گلستانی، ی. (1395). بررسی تغییرات ضریب خاموشی جوّ بر مبنای دید افقی در چهار فرودگاه پُرتردد کشور. فیزیک زمین و فضا، دوره 42، شماره 2، صص 467-459.
  6. - جعفری، م. زهتابیان، غ. و مصباح زاده، ط. (1397). واکاوی آماری پدیده گردوغبار (مطالعه موردی اصفهان)، فصلنامه علمی – پژوهشی تحقیقات مرتع و بیابان ایران، 25، (4)، 876-863.
  7. - حاتمی مهند، ج. ثابت‌قدم، س. و احمدی گیوی، ف. (1398). بررسی شرایط هواشناسی کمینه دید افقی روزانه با استفاده از اطلاعات دستگاه RVR فرودگاه امام خمینی، نشریه تحلیل فضایی مخاطرات محیطی، سال ششم، شماره 1، صص 30-17.
  8. - حجازی زاده، ز. طولابی نژاد، م. زارعی چقابلکی، ز. و امرایی، ب. (1397). پایش طوفان گردوغبار در نیمه غربی ایران مطالعه موردی: طوفان گردوغبار 16 تا 19 ژوئن 2015، تحلیل فضایی مخاطرات محیطی، 5(4)، 107-124.‎
  9. - حجازی، س.ع. مباشری، م. و مجیدی، د. (1393). استفاده از تصویر ماهواره‌ای در محاسبه قابلیت دید افقی جو، نشریه پژوهش‌های اقلیم‌شناسی، سال پنجم، شماره هفدهم و هیجدهم، صص 57-47.
  10. - رسولی، ع. ساری صراف، ب. و محمدی، غ. (1389). تحلیل روند وقوع پدیده اقلیمی گردوغبار در غرب کشور در 55 سال اخیر با استفاده از روش‌های آماری ناپارامتری، فصل‌نامه جغرافیای طبیعی، سال سوم، شماره 3، صص 28-15.
  11. - رضایی بنفشه، م. شریفی، ل. و پیرخضرانیان، س. ل. (1391). برآورد میزان گردوغبار با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای مطالعه موردی: استان کردستان، نشریه جغرافیای طبیعی، سال پنجم، شماره 18، صص 25-13.
  12. - زینالی، ب. و اصغری، ص. (1397). ارزیابی برخی شاخص‌های شناسایی گردوغبار و پایش آن (مطالعه موردی طوفان 10 اوت 2008 شرق ایران)، نشریه جغرافیا و برنامه‌ریزی، سال 22، شماره 65، صص 18-1.
  13. - سبحانی، ب. و صفریان زنگیر، و. (1398). واکاوی و پیش‌بینی پدیده گردوغبار در جنوب غرب ایران، نشریه مخاطرات محیط طبیعی، دوره هشتم، شماره بیست و دوم، صص 198-179.
  14. - فاریابی، آ. ، متین فر، ح. ر. علوی پناه، س. ک. و نوروزی، ع. ا. (1398). شناسایی گردوغبار در نواحی غرب و جنوب غرب ایرانبر مبنای الگوریتم سنجه DAI و داده‌های طیفی سنجنده مودیس، فصلنامه علوم محیطی، دوره هفدهم، شماره 3، صص 162-151.
  15. - گودرزی، م. حسینی، س. ا. و احمدی، ح. (1396). بررسی توزیع زمانی و مکانی روزهای همراه با گردوغبار در غرب و جنوب غربی ایران، نشریه علوم و مهندسی آبخیزداری ایران، سال یازدهم، شماره 39، صص 11-1.
  16. - مدبرپور، ع. گندمکار، ا. و خداقلی م. (1398). بررسی زمانی – مکانی مخاطره گردوغبار (مطالعه موردی: یاسوج و دو گنبدان)، فصلنامه علمی – پژوهشی و بین الملی انجمن جغرافیای ایران)، سال هفدهم، شماره 61، صص 108-91.
  17. - مصباح زاده، ط. سلیمانی ساردو، ف. سلاجقه، ع. زهتابیان، غ. ر. رنجبر، ع. و مارسلو میگلیتا، م. (1399). واکاوی تغییرات زمانی و مکانی روزه‌ای گردوغبار در فلات مرکزی ایران، فصلنامه علمی – پژوهشی تحقیقات مرتع و بیابان ایران، 27، (4)، 759-745.
  18. - میر موسوی، س. ح. و تاران، ز. (1400). بررسی و تحلیل ارتباط نوسانات گردوغبار با نوسانات دما و بارش غرب و جنوب غرب ایران، نشریه جغرافیا و برنامه‌ریزی، سال 25، شماره 77، صص 259-245.
  19. - نوروزی، ع. ا. شعاعی، ض. (1397). شناسایی مناطق دارای پتانسیل تولید گردوغبار در جنوب غرب ایران، مطالعه موردی استان خوزستان، مهندسی و مدیریت آبخیز، ۱۰ (3)، ۴۰۹-۳۹۸.
  1. Adams, K. M., Davis Jr, L. I., Japar, S. M., & Finley, D. R. (1990). Real-time, in situ measurements of atmospheric optical absorption in the visible via photoacoustic spectroscopy—IV. Visibility degradation and aerosol optical properties in Los Angeles. Atmospheric Environment. Part A. General Topics, 24(3), 605-610.‏
  2. Alhathloul, S. H., Khan, A. A., & Mishra, A. K. (2021). Trend analysis and change point detection of annual and seasonal horizontal visibility trends in Saudi Arabia. Theoretical and Applied Climatology, 144(1), 127-146.‏
  3. Beuttell, R. G., & Brewer, A. W. (1949). Instruments for the measurement of the visual range. Journal of Scientific Instruments, 26(11), 357.‏
  4. Chang, D., Song, Y., Liu, B., 2009. Visibility trends in six megacities in China1973–2007. Atmos. Res. 94, 161–167.
  5. Charlson, R. J. (1969). Atmospheric visibility related to aerosol mass concentration. Environmental science & technology, 3(10), 913-918.‏
  6. Chen, Y., & Xie, S. (2012). Temporal and spatial visibility trends in the Sichuan Basin, China, 1973 to 2010.Atmospheric Research112, 25-34.
  7. Che, H., Zhang, X., Li, Y., et al., 2007. Horizontal visibility trends in China Geophys. Res. Lett. 34. doi:10.1029/2007GL031450.
  8. Craig, C.D., Faulkenberry, G.D., 1979. The application of ridit analysis to detect trends in visibility. Environ. 13, 1617e1622.
  9. Deng, J., Wang, T., Jiang, Z., Xie, M., Zhang, R., Huang, X., & Zhu, J. (2011). Characterization of visibility and its affecting factors over Nanjing, China. Atmospheric Research, 101(3), 681-691.‏
  10. Deng, J., Du, K., Wang, K., Yuan, C. S., & Zhao, J. (2012). Long-term atmospheric visibility trend in Southeast China, 1973–2010. Atmospheric Environment, 59, 11-21.‏
  11. Doyle, M., Dorling, S., 2002. Visibility trends in the UK 1950e1997. Atmos. Environ. 36, 3161e3172.
  12. Egerer, S., Claussen, M., & Reick, C. (2018). Rapid increase in simulated North Atlantic dust deposition due to fast change of northwest African landscape during the Holocene. Climate of the Past, 14(7), 1051-1066.
  13. Environmental Protection Agency, 1999. Regional Haze Regulations: Final Rule. 40 CFR Part 51, vol. 64(126). Federal Register. 35714e35774.
  14. Faulkenberry, D., Craig, C.D., 1980. The application of ridit analysis to detect trends in visibility e reply. Environ. 14, 1205e1206.
  15. Fu, C., & Wu, J. (2011). The different characteristics of sunny visibility over southwest china in recent 50 years. Procedia Environmental Sciences, 10, 247-254.‏
  16. Jacobson, M., 2005, Fundamentals of aAtmospheric modeling, Cambridge University Press, Second Edition, 813 pp.
  17. Jacobson, M., 2012, Air Pollution and Global Warming: History, Science, and Solutions: Cambridge University Press.
  18. Jixia, H., Qibin, Z., Jing, T., Depeng, Y., & Quansheng, G. (2018). Association between forestry ecological engineering and dust weather in Inner Mongolia: A panel study. Physics and Chemistry of the Earth, Parts A/B/C, 104, 76-83.
  19. Gao, L., Jia, G., Zhang, R., et al., 2011. Visual range trends in the Yangtze River Delta Region of China, 1981e2005. Air Waste Manage. Assoc. 61, 843e849.
  20. Ghim, Y. S., Moon, K. C., Lee, S., & Kim, Y. P. (2005). Visibility trends in Korea during the past two decades. Journal of the Air & Waste Management Association, 55(1), 73-82.
  21. ‏ Groblicki, P. J., Wolff, G. T., & Countess, R. J. (1981). Visibility-reducing species in the Denver “brown cloud”—I. Relationships between extinction and chemical composition. Atmospheric Environment (1967), 15(12), 2473-2484.‏
  22. Horvath, H. (1993). Atmospheric light absorption—A review. Atmospheric Environment. Part A. General Topics, 27(3), 293-317.‏
  23. Huang, W. Tan, J. Kan, H. Zhao, N. Song, W. Song, G. Chen, G. Jiang, L. Jiang, C. Chen, R. Chen, B.2009. Visibility, air quality and daily mortality in Shanghai, China. Sci. Total Environ. 407, 3295–3300.
  24. Husar, R. B., Holloway, J. M., Patterson, D. E., & Wilson, W. E. (1981). Spatial and temporal pattern of eastern US haziness: a summary. Atmospheric Environment (1967), 15(10-11), 1919-1928.‏
  25. Husar, R. B., Husar, J. D., & Martin, L. (2000). Distribution of continental surface aerosol extinction based on visual range data. Atmospheric Environment, 34(29-30), 5067-5078.‏
  26. Koschmieder, H., 1926. The air currents around mountain obstacles in the free atmosphere. Gerland's contribution z. Geophysics, 15, 285.
  27. Lee, D. (1994). Regional Variations in Longterm Visibility Trends in the UK, 1962—1990. Geography, 108-121.‏
  28. Lee, C. G., Yuan, C. S., Chang, J. C., & Yuan, C. (2005). Effects of aerosol species on atmospheric visibility in Kaohsiung city, Taiwan. Journal of the Air & Waste Management Association, 55(7), 1031-1041.‏
  29. Liao, W., Wang, X., Fan, Q., Zhou, S., Chang, M., Wang, Z., ... & Tu, Q. (2015). Long-term atmospheric visibility, sunshine duration and precipitation trends in South China. Atmospheric Environment, 107, 204-216.‏
  30. Malm, W., Sisler, J., Huffman, D., Eldred, R. and Cahill, T., 1994, Spatial and seasonal trends in particle extinction in the United States, Geophys Res concentrations and optical Lett., 99, 1347-1370.
  31. Malm, W. C., & Kreidenweis, S. M. (1997). The effects of models of aerosol hygroscopicity on the apportionment of extinction. Atmospheric Environment, 31(13), 1965-1976.‏
  32. Malm, W. C., Molenar, J. V., Eldred, R. A., & Sisler, J. F. (1996). Examining the relationship among atmospheric aerosols and light scattering and extinction in the Grand Canyon area. Journal of Geophysical Research: Atmospheres, 101(D14), 19251-19265.‏
  33. Malm, W. C., & Day, D. E. (2001). Estimates of aerosol species scattering characteristics as a function of relative humidity. Atmospheric Environment, 35(16), 2845-2860.‏
  34. Molnár, A., Mészáros, E., Imre, K., Rüll, A., 2008. Trends in visibility over Hungary between 1996 and 2008. Environ. 42, 2621–2629.
  35. Ogren, J. A. (1995). A systematic approach to in situ observations of aerosol properties. Aerosol forcing of climate, 215, 226.
  36. Ohgaito, R., Abe-Ouchi, A., O'ishi, R., Takemura, T., Ito, A., Hajima, T., ... & Kawamiya, M. (2018). Effect of high dust amount on surface temperature during the Last Glacial Maximum: a modelling study using MIROC-ESM. Climate of the Past, 14(11), 1565-1581.
  37. Partsinis, S., Novakov, T., Ellis, E., and Friedlander, S., 1984, The carbon containing component of the Los Angeles aerosol: Source apportionment and contributions to the visibility budget: JAPCA J. Air. Waste. Ma34, 643-650.
  38. Sabetghadam, S., Ahmadi-Givi, F., & Golestani, Y. (2012). Visibility trends in Tehran during 1958–2008. Atmospheric Environment, 62, 512-520.‏
  39. Schichtel, B. A., Husar, R. B., Falke, S. R., & Wilson, W. E. (2001). Haze trends over the United States, 1980–1995. Atmospheric Environment, 35(30), 5205-5210.
  40. Sloane, C.S., 1982a. Visibility trends e I. Methods of analysis. Atmos. 16, 41e51.
  41. Sloane, C.S., 1982b. Visibility trends e II. Mideastern United States 1948-1978. Atmos. Environ. 16, 2309e2321.
  42. Sloane, C. S., 1983. Summertime visibility declines: meteorological influences. Atmospheric Environment (1967), 17(4), 763-774.
  43. Tsai, Y.I., Kuo, S.C., Lee, W.J., Chen, C.L., Chen, P.T., 2007. Long-term visibility trends in one highly urbanized, one highly industrialized, and two rural areas of Taiwan. Total. Environ. 382, 324–341.
  44. Wang, Z., Pan, X., Uno, I., Li, J., Wang, Z., Chen, X., ... & Yamamoto, S. (2017). Significant impacts of heterogeneous reactions on the chemical composition and mixing state of dust particles: A case study during dust events over northern China. Atmospheric environment, 159, 83-91.
  45. Wu, J., Fu, C., Zhang, L. and Tang, J., 2012, Trends of visibility on sunny days in China in the recent 50 years, Atmos. Environ., 55, 339-346.
  46. Yuan, C.S., Lee, C.G., Liu, S.H., et al., 2002. Developing strategies for improving urban visual air quality. Aerosol Air Qual. Res. 2, 9e22.